Oyun....

Şeytan en çok o zaman müdahale etmişti hayatıma.Hissediyordum dokunuşlarını ve bütün yönlerimi sana çevirişini.
Seni tanıdığımda o yüzükle birlikteydin,kelepçeliydin.Ve kendinden bile kaçmak isteyen ruhuna inattı hareketlerin.Sessizdi en gürültülü yakarışların...
Bakarken göremediğimiz şeyler çekmişti dikkatimizi.Senin bedenin sahipli,benim ruhum sahipsizdi.Yaş 27'di ve aşk henüz merhaba demişti.İçten değildi bu merhaba biliyordum...
Gözlerindi beni en çok çocukluğuma döndüren ve gizemli sözlerindi aklımı çelen.İsteyerek soktun beni oyunun tam ortasına.Hazır değildim bu savaşa.Ellerini en güçlü silahım sandım ve gözlerin kalkandı sanki ruhuma.Sebepsizce girdiğim bu savaşa kalbimle devam etmek zorunda kaldım...
Sessiz bir istanbul  gecesiydi içimdeki en büyük gürültüyü koparan.Tutmak istediğim ellerindi,geçmişin değil..Öpmek istediğim dudaklarındı,gerçeğin değil...
Durmuştu tüm saatlerim ilk gözyaşınla,çok acıkmıştım sana...En güzel şarabımı yanaklarından içtim.Belki de hayatımdaki en tatlı acıydı.Ya da acıdan zevk alan bir ruhtu benimki..
Tenine dokunuşlarımda bulduğum huzur,sensiz huzursuzluklarıma eşdeğer olmuştu.Ağlamanın anlamından habersiz gözlerim,sensizliğe döktü ilk kanını...
Gece sesszidi ve sonumuzun habercisiydi.Eski bir halıydık artık ayaklar altında.Sen yüreğinden,ben ruhumdan yaralı..Aradığım bütün şefkatler boşa gitti o an.En huzurlu anımda bile,yarının huzursuzluğunu düşünmekten alıkoyamadım kendimi.Herşey için çok geç olduğunu biliyorduk.Son nefeslerimizdi belki de en güzel anlarım.Artık tükendiğimizi bilmek,yarınımdaki sensizliği hissetmek ve yavaş yavaş gözlerinden kaymak..Hepsi oyunun final bölümünü kapsıyordu.Çaresizdim,oyuna devam edemezdim.Romanım bitmek zorundaydı.Senaryo artık bende değil,Tanrıdaydı...
Artık yarındı.Son kez senin yaninda  kollarinda ve dudaklarını dudaklarımla buluşturmaktı elimden gelen...
Ve ben artık kiralıktım...Ruhsuz ve duygusuz bir bedenle..Sen ise kelepçenle birlikte döndün tekrar cezaevine..
Son mektubumuz yoktu,ya da son bir şansımız..Çünkü bizim sonumuz yoktu...
Dönerken sen bana son kez arkanı,çırılçıplaktı ruhum.Gidemedi ayaklarım gerektiği yere.Döndük amansızca birbirimize ve sarıldık sebepsizce.Bana o an bahşettin en büyük acıyı.Hala hissederim boynumda öperek bıraktığın yarayı...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !